Belang van een legale werkplek

Na de sluiting konden mijn collega’s en ik al snel geen kant meer op. Onze legale werkplekken waren ontnomen en het werd ons al snel duidelijk wat dat precies inhield. Je verliest niet alleen je werkplek en daarbij ook je manier van klantenwerving, maar tegelijkertijd ook je legaliteit. Voor de sluiting voldeed je nog aan alle regels, maar na de sluiting, wanneer je met vaste klanten afsprak op een andere plek was dat ineens illegale prostitutie. 334 sekswerkers raakten dus die legale werkplek kwijt en door schaarste op de ramen  waren er geen 334 legale werkplekken meer te vinden, niet in de buurt…zelfs niet in het hele land. Het is dus onvermijdelijk dat na de sluiting de illegale prostitutie is toegenomen.

Het grootste verschil tussen legale prostitutie en illegale prostitutie is natuurlijk de vergunning van de exploitant. Maar naast de vergunning moet je je bij illegale prostiutie ook veel meer verstoppen. Verstoppen voor de overheid die sekswerkers in eerste instantie hun legale werkplek ontnam, diezelfde overheid jaagt vervolgens de sekswerkers op, delen boetes uit en delen informatie met de verhuurder van de woning waar illegale prostitutie is aangetroffen, waardoor de sekswerker vaak op straat komt te staan.

Door het harde beleid van de overheid verdwijnen steeds meer legale werkplekken. Een daling van 40% ten opzichte van 2000 (ten tijde van opheffen van het bordeelverbod). Door het verlies van die legale plekken worden sekswerkers min of meer gedwongen tot illegale prostitutie.
Je verwacht dat de overheid van een land waar prostiutie een gelegaliseerd beroep is maar tegelijkertijd legale werkplekken ontneemt er in ieder geval zorg voor draagt dat je je beroep alsnog kunt uitoefenen, net zoals bij andere beroepen regelmatig gedaan wordt, het zorgen voor werkgelegenheid, maar het tegendeel blijkt waar te zijn.

In plaats van bevorderen van werkgelegenheid krijgen sekswerkers te maken met nieuwe wetten. Een wet om klanten van sekswerkers die kunnen vermoeden of hadden moeten vermoeden dat zij een slachtoffer van mensenhandel bezoeken en dit niet melden worden beboet of worden een gevangenisstraf opgelegd. Opvallend is dat het bezoeken van een illegaal werkende sekswerker als een eerste signaal wordt genoemd. Wanneer de legale werkplekken gesloten worden blijft er alleen illegale prostitutie over. Het bezoeken van een sekswerker zonder vergunning (illegale prostitutie) wordt strafbaar, ook de sekswerker die zonder vergunning werkt wordt strafbaar, maar die vergunningen worden de laatste jaren alleen maar ingetrokken en nieuwe vergunningen worden niet verstrekt. Kunnen we zo langzamerhand nog wel spreken van een legaal beroep?

Deze ingrijpende wetten maken het belang van legale werkplekken nog belangrijker. Zonder legale werkplekken worden sekswerkers en hun klanten opgejaagd, beboet of zels gevangenisstaf opgelegd.

image
Hierboven een passage uit het wetsvoorstel om klanten die hadden moeten weten dat zij te maken hadden met een slachtoffer van gedwongen prostitutie. Een signaal wat een klant zou moeten herkennen als een signaal van gedwongen prostitutie is het ontvangen in een kelderbox, op een industrieterrein of recreatiewoningen. 1 of meerdere signalen missen kan een boete in de vierde categorie of 4 jaar gevangenisstraf opleveren.
De enge realiteit is dat legale werkplekken gesloten worden, ontvang je thuis loop je het risico beboet te worden en je woning te verliezen, ontvang je op een andere plek levert dat de klant een fikse boete of gevangenisstraf op. Wanneer een sekswerker niet adverteert met vergunningsnummer bingo dan staat de sekswerker ook 6 maanden gevangenisstraf te wachten.

Je zou verwachten wanneer een overheid zulke wetten invoert tegelijkertijd dan ook zorgt voor voldoende legale werkplekken voor sekswerkers. Het tegendeel is waar. De gemeente kan een vergunningsaanvraag eindeloos traineren en als er dan geen gronden voor een weigering zijn besluiten de prostitutiepanden op te kopen, om op deze manier prostitutie te kunnen voorkomen. Recent voorbeeld is de Hardebollenstraat in Utrecht. En dan blijft het stil in de tweede kamer. Alsof het niet gebeurd is. De gemeente Utrecht ontnam sinds de sluiting 162 ramen en momenteel ligt de tippelzone onder vuur. Met de Europalaan ontneemt de gemeente Utrecht opnieuw 150 legale werkplekken, daarmee komt de teller alleen in Utrecht al op 312 gesloten legale werkplekken te staan. De overheid schijnt dit zomaar te kunnen doen alsof sekswerkers geen mensen zijn, maar een eng virus dat bestreden moet worden. De meeste politici vinden het van “lef” getuigen om de Europalaan te sluiten. Dit soort uitspraken hoor je nou nooit van politici als er ergens anders werkgelegenheid verloren gaat.

Het is alsof de overheid de oorlog heeft verklaard aan de prostitutiebranche. Ik heb maar 1 passend antwoord. Ik zal de oorlog misschien niet winnen, maar zal in ieder geval wél strijdend ten onder gaan. Ik kan me simpelweg niet neerleggen bij het onrecht waar sekswerkers mee te maken hebben. Het doel van Freya “het openen van legale werkplekken ” is nog belangrijker geworden en Freya is vastbesloten, die legale plekken zullen er komen.

In gespek met politici, moties en aannemen nieuwe APV

Drie weken nadat Freya de vergunningsaanvragen had ingediend en Freya werd verzekerd dat bij een vergunningsaanvraag uitsluitend werd gekeken naar regels en geen politiek bedreven zou worden, besloot de gemeente Utrecht op 2 december tot een Algemene Plaatselijke Verordening (APV) wijzigingsvoorstel. Dit voorstel betrof nogal drastische wijzigingen (zoals hier Van indienen vergunning tot voorstel wijziging van de APV te lezen is). De voorgestelde regels waren te ingrijpend en maakte de vergunningsaanvragen onmogelijk. Toch wilden we niet gelijk opgeven, tenslotte waren de voorgestelde regels nog geen feit, alles kon nog veranderen als we de politici maar op andere gedachten konden brengen.

We bekeken de voorgestelde APV, we waren ons gelijk bewust welke gevolgen dat voor de aanvraag zou hebben, we bekeken de samenstelling van de gemeenteraad en onderzochten welke politieke partijen we minimaal moesten overtuigen om een meerderheid in de gemeenteraad krijgen. Nadejda en ik hadden totaal geen politieke ervaring, Wil gelukkig wel en vond al snel een lijst met contactgegevens van de raadsleden. We belden alle politieke partijen en werden verwezen naar de raadsleden die prostitutie in hun portefeuille hadden…bij sommige politieke partijen kregen we gehoor, bij andere partijen kregen we geen gehoor.

PvdA
De PvdA gaf aan dat ze nog weinig van Freya af wist en ons graag wou ontmoeten. We voerden ons eerste gesprek met de PvdA. We legden ons bedrijfsplan voor, lieten de huurcontracten zien, vervolgens legden we de gevolgen van de voorgestelde APV uit en  vroegen we naar de mogelijkheid om als nieuwe exploitant een nieuwe huurovereenkomst met het waterschap aan te gaan, en of de gemeente of burgemeester bereid was contact op te  nemen met het waterschap om het Zandpad in ieder geval tijdelijk open te kunnen stellen totdat er een nieuwe locatie zou zijn. Ondanks de PvdA natuurlijk de burgemeester zou steunen, was er wel sympathie voor de plannen van Freya.

SP
Het tweede gesprek was met de SP. We stelden ons voor en legden ons bedrijfsplan wederom voor, lieten de huurcontracten zien en legden het belang voor het gebruik van de boten uit. De SP probeeerde actief mee te denken en opperde dat koop van de boten de situatie zou kùnnen veranderen en dat dat wellicht een optie zou zijn om de boten weer in gebruik te nemen,  dan was namelijk de besmette eigenaar ertussenuit. Koop lag niet in onze mogelijkheden, de boten waren sowieso niet te koop, en aangezien Freya uit twee sekswerkers bestaat konden we een lening van miljoenen bij een bank natuurlijk ook wel op onze buik schrijven…Achteraf maar goed ook, want later werd eigendom en exploitatie gescheiden in de APV, dit om opnieuw omvallen van een hele straat te voorkomen. Toch is het gesprek met de SP een belangrijk en zinvol gesprek geweest. De SP wees ons op een aantal punten waar we veel aan gehad hebben.

GroenLinks
Het daaropvolgende gesprek was met GroenLinks. We stelden ons wederom voor en legden ons bedrijfsplan uit, lieten de huurcontracten zien, legden uit hoe belangrijk de boten voor onze plannen waren en welke veiligheid het Zandpad bood. Het bedrijfsplan werd zeer positief ontvangen maar er werd tegelijkertijd ook medegedeeld dat het probleem bij de eigenaar van de boten lag. We legden uit dat we niet afhankelijk waren van een eigenaar, maar wel van ramen en er niet veel keuze was wat betreft raameigenaren en prostitutiebestemmingen. Alleen het Zandpad en de Hardebollenstraat. Bovendien had de gemeente zelf aangeraden huurcontracten met de eigenaren aan te gaan, wij vonden het niet redelijk om daar nu dan een probleem van te maken. Er waren ondertussen dan wel plannen voor een tijdelijke en een nieuwe locatie gekomen , maar daar hadden de sekswerkers nu niks aan. We vroegen om het Zandpad en de Hardebollenstraat open te stellen totdat de nieuwe locatie in gebruik genomen kon worden.

VVD
Door de VVD werden we hartelijk ontvangen, de eerste partij die de plannen van Freya en de noodzaak van de boten daarvoor begreep. De VVD was zelf ook niet echt voorstander van een nieuwe locatie waarvoor de gemeente een investering moest doen, het standpunt van de VVD toen was dat investeringen uit de markt zelf moest komen, de gemeente mocht daar geen rol in spelen.

D66
Het gesprek met de D66 verliep in het begin heel stroef. Er waren veel verwijten over wat zich had afgespeeld op het Zandpad.  Onze persoonlijke ervaringen op het Zandpad en wat werd beweerd over het Zandpad waren van totaal andere orde. Het zandpad was voor mij de meest veilige plek waar ik ooit gewerkt had met exploitanten die een streng beleid voerden. Volgens de gemeente faciliteerden de exploitanten vrouwenhandel, kwamen mishandelingen regelmatig voor en moest de gemeente daarom wel ingrijpen, de vrouwen moesten beschermd worden. We legden uit dat wanneer je de vrouwen wilt beschermen moet zorgen dat zij weer in haar inkomen kan voorzien en dat doe je door haar een veilige werkplek te bieden, die veilige werkplek was op het Zandpad. De sekswerkers die op het Zandpad en de Hardebollenstraat  werkten verdienden deze behandeling in ieder geval niet. De sekswerkers kwamen op straat te staan, Freya maakt zich hard voor die sekswerkers, niet voor de voormalige exploitanten. Er kwam begrip voor de situatie van de vrouwen, het gesprek nam een positievere wending. Er kwam steun voor Freya, het bedrijfsplan werd zeer goed ontvangen, vooral de instapcursus en het broodfonds kon de D66 waarderen. Ook hier lagen de problemen vooral bij het huren van de boteneigenaar.

CDA
Het CDA is een politieke partij waarbij je als sekswerker denkt geen enkele kans te hebben. We besloten toch een gokje te wagen en maakten ook een afspraak met het CDA en gingen zonder enkele verwachtingen het gesprek aan. We legden onze plannen voor en benadrukten hoe belangrijk de ramen aan het Zandpad waren voor de plannen van Freya. Het CDA reageerde door te zeggen dat er in de ideale wereld geen prostitutie  bestaat…maar dat de wereld verre van ideaal is en er daarom op zo’n veilig mogelijke manier een plek geboden moest worden aan prostitutie…en die plek was wat het CDA betreft  op de nieuwe locatie

10 december 2013 RaadsInformatieAvond (RIA)
Tijdens de gesprekken met de politieke partijen werd me er meerdere malen op gewezen dat ik tijdens de raadsinformatieavond de mogelijkheid had om in te spreken. In 5 minuten spreektijd mag je  de gemeenteraad dan informeren over je plannen . Omdat we nog niet alle raadsleden hadden kunnen spreken bestond mn tekst uit vertellen wie Freya is en waarvoor Freya staat en het uitleggen waarom het zo’n noodzaak is om de bestaande ramen zo snel mogelijk te heropenen. Uiteraard was ik niet de enige spreker. De andere vergunningaanvragers spraken ook in, alsmede de buurtbewoners van de Breedstraatbuurt en Overvecht en ook door personen die claimden wekelijks op het Zandpad te komen waar zij zulke vreselijke misstanden hadden gezien…. heel gek had geen enkele sekswerker deze personen ooit op het Zandpad gezien…. niet wekelijks niet gezien…. of maandelijks niet gezien… maar helemaal nooit gezien. Heel vreemd om te ervaren hoe totaal vreemde mensen zogenaamd ineens het beste met je voor hebben en je willen “redden”uit de prostitutiebranche. Maar deze personen begrepen niet dat we juist onzelf wilden redden door net als iedereen zelf in een inkomen te kunnen voorzien door middel van een legale werkplek. De buurtbewoners waren respectloos naar de sekswerkers, alsof sekswerkers de oorzaak waren van alle overlast en criminaliteit in Utrecht. Dan is die dubbelrol van sekswerker en vergunningsaanvrager lastig. De stigmatiserende non-argumenten raken je, toch moet je proberen proffesioneel te blijven. In de meeste gevallen lukt me dat wel, ik incasseer, slik en krop het op later gooi ik op social media mn frustratie eruit, soms laat ik me daar iets te  ver in meevoeren, het zijn de emoties van mij als sekswerker, van mij als mens. Ondanks dat buurtbewoners respectloos waren naar sekswerkers heb ik de buurtbewoners altijd met respect behandeld. Freya staat altijd open voor gesprek en wacht op de dag dat we in de praktijk kunnen bewijzen dat prostitutie geen overlast bezorgd. Na afloop van de RIA is er een borrel. Hier begint het echte lobbyen. Hier krijg je de kans om met politici en andere betrokkenen na te praten. Dit is de uitgelezen kans om je argumenten en plannen te verduidelijken en natuurlijk om te netwerken. Er komen naast belanghebbenden ook vele andere interessante mensen op af zoals onderzoekers, media en geïnteresseerden die iets vergelijkbaars hebben meegemaakt die hun visie en kennis willen delen. De borrel is veel waardevoller dan de RIA zelf waar je slechts 5 minuten spreektijd hebt.

12 december 2013 Commissievergadering
Opvolgend op een RaadsInformatieAvond volgt een commissievergadering. Tijdens eens commissievergadering voeren raadsleden met elkaar een debat en worden er vragen gesteld. De commissievergadering heeft als doel de gemeenteraad en het college te adviseren, er worden nog geen besluiten genomen. Besluiten worden uitsluitend in de raadsvergadering genomen. Wel kun je tijdens de commissievergadering proeven hoe de politieke partijen erin staan, welke politieke partijen je plannen begrijpen en met welke partijen een extra gesprek nodig is omdat ze de noodzaak totaal niet inzagen. Na de commissievergadering was er weer een borrel dus lobbyen en netwerken. Omdat het soms echt leek of de raadsleden totaal niet konden indenken waar ik op doelde als ik het over veiligheidssystemen had besloot ik de raadsleden uit te nodigen voor een bezichtiging van de door ons gehuurde boten en kantoor met de beveiligingssystemen.

17 december 2013 Bezichtiging boten en kantoor Zandpad
Twee dagen voor de raadsvergadering hadden we alle politieke partijen gesproken. We konden op dit punt niet heel veel meer doen behalve een bezichtiging van de boten en het kantoor op het Zandpad te organiseren zodat raadsleden een beter beeld kregen van de aanwezige beveiligingssystemen. Het was het voormalige kantoor van Wegra die vlak voor de sluiting een enorme investering in veiligheidssystemen gedaan had. Deze systemen zou Freya gaan huren. Het alarmsysteem was uitgevoerd met een intercom naar het kantoor zodat bij het activeren van het alarm onmiddellijk communicatie was tussen de beveiliger en de sekswerker. Deze communicatie werd bij het inschakelen van het alarm automatisch opgenomen. Deze opname kon eventueel later bij politieonderzoek natuurlijk goed van pas komen als bewijsmateriaal. Ook was er een zeer uitgebreid camerasysteem die het gehele zandpad in beeld bracht, waardoor kentekenregistratie mogelijk was. En een geavanceerd pasjessysteem. Dit pasjessysteem regelde toegang tot de kamers, de verlichting, de airco, centrale verwarming en registreerde de werktijden. Al deze systemen bij elkaar en de inzet van professionele beveiligers zouden bijdragen aan een veilige werkomgeving voor de sekswerkers. We demonstreerden het alarmsysteem met een gedeelte van de raadsleden in het kantoor en het andere gedeelte van de raadsleden in een peeskamer. Ook lieten we de verschillende types kamers zien; de SM kamer en de peeskamer. Beide waren ze net gerenoveerd. Ze roken zelfs nog nieuw. Allen voorzien van keuken, bad, toilet en airco. Alles was klaar voor gebruik, we wilden zo graag alle sekswerkers weer hun kamer terug geven. De raadsleden waren onder de indruk, dat viel echt wel te merken. Freya was op de goede weg en dat waren mn mede aanvragers ook opgevallen. Er werden roddels verspreid… ik zou zomaar ineens het nichtje van Wegra zijn, de eerste keer dat ik het hoorde moest ik er eigenlijk nog wel om lachen, zo belachelijk was t. Hoe kwamen ze erop?  Ik ging ervan uit dat de de gemeente even wat registers zou induiken om gelijk tot de conclusie te komen dat er geen enkele familieband met Wegra was. Maar nee deze roddel ging een eigen leven leiden en haalde zelfs de krant, en bereikte zelfs de tweede kamer. Ik zal in een ander artikel ingaan op hoe dit verhaal tot stand kwam en welke gevolgen het heeft gehad voor de vergunningsaanvraag.

19 december Raadsvergadering.
De raadsvergadering; deze vergadering hebben we vanaf de publieke tribune bijgewoond. Dit is het grote debat, waar amendementen en moties worden ingediend en besluiten worden genomen. Het debat gaat alle kanten op, van negatief voor de vergunningsaanvraag tot positief voor de vergunningsaanvraag. Het debat begon of het aantal werkplekken niet naar beneden bijgesteld kon worden, dit verzoek kwam van het OM en de politie wegens beheersbaarheid

 

2016-05-08-00.05.13.png.pnggelukkig was de meerderheid van de gemeenteraad tegen een verlaging van het maximum aantal werkruimten. Er werd een Amendement (2013/A88) ingediend om de voorgestelde wijziging van de  APV te schrappen.

2016-05-08-00.07.46.png.png

Het debat ging verder over de mogelijkheid van vervanging van huurster tijdens ziekte of vakantie. In de voorgestelde wijziging was het verboden  een sekswerker gebruik te laten maken van een kamer die al reeds aan een andere sekswerker was verhuurd. Dat maakte het onmogelijk om gebruik te maken van een invalster tijdens ziekte of vakantie. Daarmee breng je de sekswerker onnodig op hoge kosten. Gelukkig zag de meerderheid van de gemeentetaad in dat met deze maatregel de sekswerker onnodig getroffen zou worden en dienden Amendement 2013/A89 in. De voorgestelde wijziging werd gewijzigd in “Het is verboden een prostituee gebruik te laten maken van een werkruimte die reeds aan een andere prostituee is verhuurd, behoudens bijzondere omstandigheden”.

2016-05-08-00.10.14.png.png

 

Het debat ging verder over het beperken van overlast. Om tegemoet te komen aan bewoners van de Breedstraatbuurt is voorgesteld om de voor Hardebollenstraat sluitingstijden in te stellen tussen 02:00 en 08:00. De ChristenUnie dient een Amendement (2013/A90) in om het volgende in de APV op te nemen. “Het is verboden een raamprostitutiebedrijf voor klanten geopend te houden of daarin klanten toe te laten op andere tijdstippen dan van 08:00 tot 02:00”. Dat zou dan niet alleen voor de Hardebollenstraat gaan gelden, maar ook voor de nieuwe locatie. De ChristenUnie vond hiervoor geen steun in de gemeenteraad.

2016-05-08-00.18.09.png.png

Het debat ging verder over maximale verhuurprijzen aan sekswerkers en het maximeren van het aantal ramen per exploitant. Amendement 2013/A91  en Amendement 2013/A92. Het debat over maximale verhuurprijzen kreeg een interessante wending. Eerder werd aangenomen dat de huurprijzen op het Zandpad een vorm van uitbuiting was. Nu de gemeente meer op de hoogte was van de huurprijzen in andere prostitutiegebieden werd wel duidelijk dat het niet simpel was om een maximale huur vast te stellen. Het werd de gemeenteraadsleden steeds meer duidelijk dat de exploitanten ook behoorlijke kosten moeten maken en dat een huur minimaal kostendekkend met een redelijke winstopslag moest zijn. VVD en Leefbaar Utrecht dienden Amendement 2013/91 in.

2016-05-08-00.12.20.png.png

Het volgende Amendement 2013/A92 ingediend door de VVD was in het voordeel voor de vergunningsaanvraag van Freya. De VVD stelde voor om het maximeren van het aantal werkruimten te versoepelen van 20% naar 50% De VVD had de noodzaak begrepen dat het belangrijk was dat alle ramen open zouden gaan. Met twee serieuze vergunningaanvragers had met dit Amendement het volledige Zandpad tijdelijk open gekund, helaas was er verder geen steun voor dit Amendement in de gemeenteraad en werd het verworpen.

 

2016-05-08-00.13.51.png.png

Het debat ging verder over eigendom. Dat de gemeente ondertussen problemen met de eigenaar van de prostutieramen had was duidelijk geworden. De gemeente wilde voortaan eigendom en exploitatie scheiden. Dit vooral om te voorkomen dat opnieuw een hele prostitutielocatie kon omvallen. De SP diende motie 2013/M98 in waarin de SP voorstelde dat de gemeente eigenaar zou worden van prostitutiewerkruimten en deze zouden verhuren volgens Eindhovens model

2016-05-08-00.15.10.png.png

Op het eind van het debat leken alle gesprekken met de politici en de bezichtiging van het Zandpad eindelijk vruchten af werpen, er werd stevig gedebatteert over het tijdelijk openen van de ramen op het zandpad en de Hardebollenstraat. Er kwam steeds meer steun tijdens dit deel van het debat, het bedrijfsplan van Freya kwam ter sprake, de instapcursus en het broodfonds werden geprezen. Uit dit debat rolde de mooitste motie van de avond. 2013/M99, waarin het college werd opgedragen
– de bestemming Zandpad en Hardebollenstraat te handhaven tot het opleveren van een alternatieve locatie,
– daarnaast werd het college opgedragen om mogelijk te maken de ramen op zo’n kort mogelijke termijn weer in gebruik konden worden genomen
– en het college werd opgedragen in gesprek te treden met het waterschap en te bewerkstelligen dat de ligplaatsen behouden bleven voor raamprostitutie zolang de alternatieve locatie niet was opgeleverd.

De gesprekken met de raadsleden hadden wel wat zin gehad, maar natuurlijk hadden we veel meer verloren dan we gehoopt hadden. Onze advocaat bleef in onze vaktermen en zei we worden genaaid! Toch was er een klein sprankje hoop…een tijdelijke opening van het Zandpad en de Hardebollenstraat lag in de mogelijkheden. Het was nog niet voorbij!

24 december publicatie nieuwe APV
Op 24 december werd de APV geplubiceerd en werden we door de juristen van de gemeente uitgenodigd om te komen praten over de gevolgen van het aannemen van de APV op onze vergunningsaanvragen voor het Zandpad en de Hardebollenstraat. Voor het stadhuis stond er een kerstmarkt. Utrecht maakte zich op voor de kerst, gezellig met vrienden en familie feest vieren. Een schril contrast… de sekswerkers die in de periode van april tot en met juli hun werkplek en daarmee hun inkomen en legaliteit verloren hadden probeerden in diezelfde periode te overleven. Geen feest, vaak geen familie om zich heen omdat ze geen geld hadden om die te bezoeken, laat staan voor cadeautjes voor de kinderen. Eenmaal in het stadhuis werd ons onder het genot van een kopje thee de nieuwe APV onder ogen geschoven, en die was er als volgt uit komen te zien.

screenshot_2016-05-08-13-55-23.png

screenshot_2016-05-08-13-55-44.png

Artikel 3.4 .a gaf geen enkel probleem, de gegevens van de onderneming en beheerders hadden wij al aan de gemeente verstrekt, en door de huurcontracten waren we gerechtigd tot het gebruik van de werkruimten. Ook bij het artikel 3.4.3 waarbij het indienen van een bedrijfsplan verplicht was gesteld hadden wij al voldaan. Bij artikel 3.4.4 werd uiteengezet aan welke eisen het bedrijfsplan minimaal moest voldoen. Het leek wel of het bedrijfsplan van Freya als voorbeeld had gediend om tot deze eisen te komen. Het bedrijfsplan behoefde geen enkele aanpassing.

screenshot_2016-05-08-13-56-04.png In Artikel 3.5 zijn de gedragseisen van exploitant en beheerder uiteen gezet. Dit wordt vooral getoest door het inzetten van een integriteitsonderzoek. Dat kan gemeentelijk (gemeeentelijke bibob) maar er kan ook voor worden gekozen om het landelijke bureau bibob in te schakelen. Het landelijke bureau heeft toegang tot meer registers en is een uitgebreid integriteitsonderzoek die 8 weken in beslag neemt en verlengd kan worden met 4 weken. De gemeente was in onze aanvraag al bezig met alle gegevens te verzamelen die nodig zijn voor het landelijke bureau bibob, deze procedure was dus al in gang gezet.

screenshot_2016-05-08-13-56-23.png

Artikel 3.6.2 beschrijft dat het maximaal aantal werkplekken op 162 gesteld is. Dankzij Ammendement 2013/A88 is dit aantal behouden.
Artikel 3.6.4 heeft grote gevolgen voor de aanvraag van het Zandpad. In dit artikel wordt namelijk vastgesteld dat er een vergunning aan een exploitant kan worden verleend voor maximaal 20% van de werkruimten, wat neer kwam op 32 ramen. De aanvragen die Freya had ingediend ging over een totaal van 115 ramen. Ik moest dus afstand van heel wat ramen gaan doen … 83 om precies te zijn. We vroegen bedenktijd…het was een onmogelijke beslissing. 32 ramen op het Zandpad had onze voorkeur, maar was tegelijkertijd ook het meest onzeker. Waterschap had de huurovereenkomsten opgezegd, er was dan wel een motie 2013/M99 ingediend. Maar we wisten niet hoe het Waterschap hier op zou reageren. De 17 ramen op de Hardebollenstraat leken haalbaarder. Maar 17 ramen op de Hardebollenstraat en 15 op het Zandpad was financieel weer onhaalbaar. Dit komt omdat je dan dubbele personeelskosten hebt en die hakken er behoorlijk in. Ik vond dit artikel in de APV een ramp. Niet omdat ik zo graag een grote exploitant wou worden, maar omdat het zou betekenen dat de ramen lang niet allemaal open zouden gaan, waardoor een groot aantal vrouwen, mn collega’s geen kamer kon krijgen. Het was niet eerlijk naar mn collega’s toe om grotendeels nee te moeten verkopen. Voor wie deden we het dan? als je alleen maar nee kunt verkopen? Vreselijk vond ik het.

Artikel 3.10. in dit artikel zijn de weigeringsgronden opgenomen. De vergunning wordt geweigerd indien de expoitant het integriteitsonderzoek (bibob) niet doorstaat.De vergunning wordt ook geweigerd indien het maximum van 20% van de werkruimten is overschreden. Dit had grote gevolgen voor de aanvraag, we hadden te maken met een “absolute weigeringsgrond”. Bij een absolute weigeringsgrond wordt het integriteitsonderzoek (bibob) bij onmiddelijke ingang gestaakt. We moesten dus echt gaan kiezen met welke ramen we de aanvraag voort wilden zetten, anders zouden beide aanvragen sowieso geweigerd worden. De gemeente gaf aan ons enige bedenktijd te geven omdat het om een bijzondere omstandigheid ging, de APV was gewijzigd tijdens de aanvraag.

screenshot_2016-05-08-13-56-47.png

Artikel 3:11.4 wordt de exploitant verplicht een intakegesprek te houden met iedere sekswerker. Het verslag van het intakegesprek maakt deel uit van de verplichte te voeren bedrijfsadministratie. De exploitant is verplicht de werkruimte te voorzien van een deugdelijke alarminstallatie. Aan de punten van dit artikel voldeden we. Het intakegesprek was opgenomen in ons bedrijfsplan, en we huurden veiligheidsinstallaties. Een deugdelijke administratie voeren spreekt natuurlijk voor zich. De exploitant en beheerder dienen te controleren dat er uitsluitend geregistreerde sekswerkers werkzaam zijn in het prostitutiebedrijf. Vermoedens van mensenhandel en andere vormen van uitbuiting dienen direct gemeld te worden bij de politie. Freya is voor een betere samenwerking met politie, gemeente en hulpinstanties, Freya stelt zich op als partner ook dit staat vermeld in het bedrijfsplan.  De eisen voor het huurcontract spreekt voor Freya voor zich, sekswerk is ondernemen.

 

screenshot_2016-05-08-13-57-23.png

Artikel 3:12 Verbod op dwingend bemoeien met de sekswerker spreekt voor zich. De sekswerker is ondernemer, en daarmee eigen baas. Bij een exploitant huurt zij alleen een bedrijfsruimte inclusief voorzieningen.

Artikel 3.13 minimale verhuurperiode van vier aangesloten weken is geen nieuwe regel, er is wel een extra regeling opgenomen. De vervangingsregeling die het mogelijk maakt tijdens ziekte of vakantie de kamer tijdelijk aan een andere geregistreerde sekswerker te verhuren zodat de kosten van een sekswerker die ziek is of op vakantie wil, niet onnodig hoog oplopen.

In Artikel 3.14 zijn sluitingstijden voor de Hardebollenstraat opgenomen. Van 02:00 tot 08:00 moet de Hardebollenstraat gesloten zijn. Een nare maatregel omdat de sekswerker er hard door getroffen wordt, niet alleen in haar portemonnee maar ook wordt zij belemmerd in haar ondernemersvrijheid. Bovendien verhoogt sluitingstijden het risico op een overval, daar kwaadwillenden weten hoelaat de sekswerkers met cash geld hun werkplek op de Hardebollenstraat zullen verlaten.

screenshot_2016-05-08-13-57-46.png

 

In Artikel 3:16 Bleef de registratieplicht gehandhaafd en zelfs aangescherpt ondanks het afkeuren van registratie door de eerste kamer. Er werden ditmaal ook weigeringsgronden voor de registratie opgenomen. De registratie werd in 2010 ingevoerd, maar destijds kreeg je sowieso een registratienummer, ongeacht je niet aan de verdere eisen om een werkplek te mogen huren voldeed. Vanaf nu zou de registratie geweigerd worden;
– wanneer de sekswerker nog niet de leeftijd van 21 had bereikt,
– of er vermoedens waren van gedwongen prostitutie of uitbuiting,
– of niet aan eisen vreemdelingenwet, in het bezit zijn van geldig legitimatiebewijs en een registratie bij de kamer van koophandel.

screenshot_2016-05-08-13-58-15.png

 

In Artikel 3:16a is bepaald dat de nieuwe APV per direct in werking gaat. Dat de aanvraag eerder was gedaan dan dat de APV werd aangenomen maakte hierdoor niks meer uit. We moesten aan de nieuwe APV voldoen om de aanvragen nog een kans van slagen te geven.

screenshot_2016-05-08-13-59-00.png

In de toelichting van de APV is opgenomen dat bij de beoordeling van vergunningsaanvragen rekening wordt gehouden met de feitelijke en economische verhoudingen. Dat wil zeggen dat de eigenaar van de roerende goederen (boten) en onroerende goederen (panden) niet meer dan een redelijke vergoeding mag ontvangen. Ontvangt de eigenaar van de roerende en onroerende goederen meer dan een vergoeding met redelijke winstopslag kan zij worden aangemerkt als mede-exploitant. Wat precies een redelijke vergoeding voor de gehuurde roerende en onroerende goederen bedroeg was volstrekt onduidelijk. Wat wel duidelijk was dat met de nu gevraagde huur de eigenaar van de roerende en onroerende goederen aangemerkt zou worden als mede exploitant. Dit was een probleem, ook dat zou een weigering betekenen.

We spraken met de gemeente af dat we de nieuwe APV op ons in zouden laten werken en zo snel mogelijk op de nieuwe regelgeving terug zouden komen.

31 december 2013
Op 31 december hadden we nog een afspraak met de juristen van de gemeente gemaakt om uit te leggen dat de APV wel heel ernstige gevolgen had voor de aanvraag, maar met name voor de sekswerkers. Natuurlijk zonder enig resultaat de APV was al aangenomen, als daar veranderingen in moesten komen, moesten we bij de politiek zijn en niet bij de ambtenarij. 31 december was ook de allerlaatste werkdag voor burgemeester Wolfsen. We waren blij, we hoopten dat de nieuwe VVD burgemeester een andere koers in zou zetten en wel bereid was aan een snelle opening van de ramen mee te werken. Het Freya team bracht s’avonds een toost op het nieuwe jaar, op de nieuwe burgemeester en op nieuwe kansen. Er was ons veel ontnomen, maar onze hoop niet. Om eerlijk te bekennen waren we doelbewuster dan ooit te voren. Hoe meer we ons genaaid voelden, hoe fanatieker we werden in het proberen te bestijden van het onrecht.

 

 

 

 

screenshot_2016-05-08-13-59-42.png

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Van indienen vergunning tot voorstel wijziging van de APV

Indienen vergunningsaanvraag
Op 7 november 2013 diende Freya twee aanvragen in. Namelijk een aanvraag voor 60 ramen op het Zandpad met dochteronderneming Zandpad Exploitatie BV, en een aanvraag voor 9 ramen op de Hardebolllenstraat met dochteronderneming Hardebollenstraat Exploitatie BV. De reden om twee aparte aanvragen te doen was om in de toekomst te voorkomen dat er opnieuw collateral damage kon ontstaan. Op 12 november 2013 deed ik op beide aanvragen een addendum (toevoeging) van ramen. De aanvraag voor het Zandpad bestond vanaf dat moment uit 98 ramen en de Hardebollenstraat uit 17 ramen.

Op 14 november werden beide aanvragen ontvankelijk verklaard. Dat hield in dat de beide aanvragen in behandeling werden genomen. De aanvraag zou maximaal 12 weken duren en maximaal met 12 weken verlengd kunnen worden. De aanvraag werd bij het vergunningenloket uiterst positief ontvangen en voortvarend behandeld. Binnen een week waren beide aanvragen ontvankelijk verklaard en zal naar Veiligheid, Toezicht, Handhaving (afdeling gemeentelijke bibob) worden gestuurd. Bij het vergunningenloket was ik voorlopig uitbehandeld, de ambtenaar daar vertelde me dat ik binnen enkele dagen de bibob vragenlijst zou ontvangen, wanneer die volledig ingevuld was kon ik een afspraak maken op het stadhuis bij afdeling bibob, daar zou de aanvraag verder behandeld worden.

Metje Blaak
Op RTV Utrecht verscheen een interview met Metje Blaak waarin ze steun uitsprak voor de vergunnningsaanvraag van Freya. Ik voelde me vereerd en besloot haar op Facebook op te zoeken en haar een bericht te sturen om haar te bedanken. Hier rolde een heel leuk gesprek uit en een dag later zat ik bij Metje op de koffie. Het was alsof we elkaar al jaren konden, er was gelijk een klik. Na uren gezellig gekletst te hebben vroeg ik of ze interesse had om onderdeel van Freya uit te maken. Na ons bedrijfsplan door te hebben gespit ging Metje akkoord. Metje is een geweldig mens met ook nog eens heel veel kennis over prostitutie en strubbelingen met gemeenten. Echt een topper!

Bankrekeningen
Afwachtend op de bibobformulieren gaven we Freya verder vorm. We gingen naar de bank om zakelijke rekeningen te openen. We stapten de ING binnen en overlegden onze plannen, statuten, oprichtingsakte en exploitatiebegrotingen. We wilden drie zakelijke rekeningen openen, voor elke BV een rekening.  Freya heeft namelijk twee dochterondernemingen; Zandpad Exploitatie BV en Hardebollenstraat Exploitatie BV. Het gesprek bij de ING verliep goed, ik liep de bank uit met twee bankpasjes, Freya en Hardebollenstraat Exploitatie. Omdat de naam Zandpad veel in het nieuws was geweest, was voor een bankrekening voor Zandpad exploitatie meer onderzoek nodig. Na vijf dagen ontving ik bericht dat de zakelijke bankrekening voor Zandpad exploitatie ook geaccepteerd was en het bankpasje kon komen ophalen. Ik kan dus wel stellen dat we weinig problemen hebben gehad om bankrekeningen te openen.

Bibobformulieren
De bibobformulieren….of liever gezegd het Bibob boekwerk. Het is een heel boekwerk vol met vragen over de bestuurders, leidinggevenden, belanghebbenden, investeringen, bezittingen, financiën, levensgedag justitieel verleden, tot verkeersovertredingen aan toe. Ik schakelde voor het invullen van dit boekwerk de hulp van Wil en uiteraard Nadejda in. Na een dagje zweten en ploeteren met de bibobformulieren konden we dan eindelijk een afspraak maken bij afdeling Bibob om de formulieren met alle bewijsstukken in te leveren. Alle stukken werden gecontroleerd en van stempels met datum voorzien. Ook werd mij vertelt dat ze graag fiscale rapporten van de drie BV’s wilden zien. Dit begreep ik eerst niet. De BV’s zijn niet actief want ze wachten op een vergunning. Er zijn dus geen inkomsten, alleen kosten zoals de bijvoorbeeld de kosten van de notaris. De gemeenteambtenaar legde uit dat zij de fiscale rapporten nodig hadden om geldstromen na te kunnen gaan. Ik moest dus een boekhouder gaan zoeken die een fiscaal rapport moest opmaken over de maanden oktober en november, en dat voor alledrie de BV’s. Ik ging met vol goede moed aan de slag. Ik ging naar een boekhouder en legde uit wat de bedoeling was. Daar gaat natuurlijk een aantal dagen overheen. Het weekend naderde dus was t weer tijd om naar Groningen te gaan. Na de sluiting was ik in Groningen gaan werken. Door de weeks was ik met de aanvraag bezig, in het weekend kon ik alle zorgen weer even vergeten, even een paar dagen geen geregel maar gewoon lekker werken. Ik draaide dan lange dagen en nachten en bleef op de kamer overnachten. Dat was toen nog toegestaan in Groningen. Dat scheelde veel kosten, had ik niet op de kamer mogen overnachten, dan had ik gebruik moeten maken van een hotel, of elke dag 400km moeten afleggen. De regels waren toen gelukkig nog soepel in Groningen. Op zondagnacht reed ik dan weer naar huis om vanaf maandag weer met Freya verder te gaan.

2 december 2013
Op 2 december kwam er plotseling ingijpend nieuws. Ik werd door een gemeenteambtenaar telefonisch op de hoogte gesteld dat Waterschap de huurovereenkomsten van de prostitutieboten had opgezegd. Hierdoor was ik niet langer gerechtigd tot het gebruik van de prostitutieboten. Voor het eerst in mn leven was ik echt even sprakeloos. De raad werd per brief geïnformeerd.

2016-04-24-01.54.36.png.png

Het Zandpad werd ons ontnomen, en wij moesten blij zijn met een nieuwe locatie, die op een stel containers leek… Afschuwelijk. Hoe kon de  gemeente nou verwachten dat we de prachtige boten moesten inleveren voor een stel bovenop elkaar gestapelde containers? Het zou 6 maanden tot een jaar duren maar dan zou die nieuwe locatie er echt zijn, vertelde de gemeente vol trots. We moesten dankbaar zijn dat de gemeente wilde investeren in “schone”prostitutie. Maar dat was nog niet alles…ook de APV ging nog eens wijzigen. En deze APV wijziging was een drastische wijziging.

2016-04-24-02.20.16.png.png

screenshot_2016-04-24-02-24-37.png

screenshot_2016-04-24-02-30-09.png

De voorgestelde nieuwe APV zou van grote invloed zijn op beide aanvragen:

  • Dat exploitanten grotere verantwoordelijkheid zou krijgen, daar kon ik absoluut mee leven. Ik was bereid om alle verantwoordelijkheid te nemen.
  • Het tegengaan van monopolieposities had wel directe gevolgen voor mijn aanvraag, ik mocht volgens de voorgestelde regels nog maximaal 32 ramen exploiteren, ik moest dus afstand gaan nemen van 83 ramen, dat zou dus 166 sekswerkers treffen. Er waren nauwelijks geïnteresseerden voor een vergunningsaanvraag. Er waren 3 kandidaten en dat zijn er nooit meer geworden.
  • De regel wanneer eigenaren meer huur zouden vragen dan de huurwaarde die kan worden afgeleid van de investering met een redelijke kosten en winstopslag wordt aangemerkt als mede – exploitant kun je op verschillende manieren interpreteren. Over deze regel is eindeloos discussie geweest. Wat is nou precies teveel huur?  Dat is aan deze regel op zich niet aan op te merken, en de gemeente wilde daarvoor geen maatstaven vastleggen, omdat zij als gemeente geen maximale huur wilden opleggen.
  •  Leeftijdgrens omhoog van 18 naar 21 jaar. De oude exploitanten van het Zandpad hanteerden al een leeftijdsgrens van 21 jaar, dit had dus geen directe gevolgen voor de aanvraag en de sekswerkers in Utrecht
  • Aanscherpen registratieplicht. Deze regel verbaasde me nog het meest. Registratieplicht was duidelijk afgekeurd door de eerste kamer wegens privacy, en de gemeente hanteert niet alleen de registratie, maar scherpt hem zelfs aan? Als gemeente hoef je je blijkbaar niet aan de wet te houden.
  • Nachtsluiting Hardebollenstraat. Hoe tref je de sekswerker het hardst? Precies door een nachtsluiting in te voeren. Buiten dat je de sekswerker in haar portemonnee treft, is het ook gevaarlijker voor de sekswerker om sluitingstijden in te voeren. Zo zijn de sekswerkers een makkelijke prooi voor overvallers die precies weten hoe laat de dames vertrekken, allemaal rond sluitingstijd. En ook reizen met openbaar vervoer is ‘ s nachts naar vele plaatsen niet meer mogelijk. Sekswerkers mogen in Utrecht volgens de APV maximaal 12 uur werken, maar ik mag de sekswerkers in de Hardebollenstraat maar een shift van 9 uur aanbieden. Het Zandpad mag wel 24 uur dag geopend zijn. Wanneer beide locaties open zijn is er ook nog eens sprake van oneerlijke concurrentie. Maar er was in ieder geval vast gehoor gegeven aan de buurtbewoners, die zouden dan later in de vergunningsaanvraag Hardebollenstraat niet verder voor problemen gaan zorgen werd er gesuggereerd.
  • Maximale huur voor sekswerkers. Natuurlijk moet uitbuiting voorkomen worden. Ook moet er begrepen worden dat raamprostitutie exploiteren nou niet bepaald gratis is. Het inzetten van beveiligers is een enorme kostenpost. De huren in Utrecht waren acceptabel, toch hebben we de huur nog verder kunnen verlagen.

 

De gevolgen voor de aanvraag waren groot, de aanvraag leek zelfs kansloos geworden. De hoop dat we onze werkplekken terug zouden krijgen leek vervlogen, maar in dezelfde brief stond dit over de lopende vergunningsaanvragen…alsof er geen wijziging van de APV en plannen voor een nieuwe locatie speelden.

2016-04-24-03.26.40.png.png

De aanvraag werd ook gewoon verder behandeld. Ik leverde de fiscale rapporten in en we voerden gesprekken met de ambtenaren over vergunningsverlening Zandpad en de Hardebollenstraat. Wel met een dubbel gevoel natuurlijk. Ik wist nu wat er zou gaan gebeuren. Een vergunningsaanvraag zou een heel lastig verhaal worden. Een bekende Utrechter die wel sympathie had voor de heropening van het Zandpad zei tegen me: “Je hebt een advocaat nodig, je moet eens contact met Bernard Tomlow opnemen, wellicht kan hij nog wat voor Freya betekenen”. Dit was een gouden tip.  Sekswerkers kunnen niet zomaar overal terecht. Mr Tomlow nam de zaak onmiddelijk aan. “Dit is onrecht, hiervoor ben ik advocaat geworden” waren zijn woorden. Ik ben mr Tomlow zo dankbaar dat hij de zaak heeft aangenomen.

De APV was nog niet aangenomen, we hadden nog zo’n 14 dagen voordat er een nieuwe APV zou worden aangenomen. Dat betekende dat we in gesprek moesten met politici. Plotseling moesten we politiek gaan bedrijven, met deze APV zou de gemeente de vergunningsaanvraag de nek omdraaien. Terwijl  juist  de gemeenteambtenaar van het vergunningenloket had gezegd “wij bedrijven geen politiek, wij kijken uitsluitend naar de regels” moesten we dus wel politiek gaan bedrijven. Binnen 1 maand was de aanvraag veranderd van “dit is precies wat we willen”   een aanvraag die maximaal 12 weken zou duren naar een APV wijziging en zelfs een nieuwe locatie. De vergunningsaanvraag veranderde in politieke aanvraag. Hoe dit precies ging beschrijf ik hier In gespek met politici, moties en aannemen nieuwe APV.

 

 

 

Media

Tijdens de sluiting was er in de media een onjuiste beeldvorming ontstaan over het Zandpad en de Hardebollenstraat. Burgemeester Wolfsen deed alsof martelingen aan de orde van dag waren op het Zandpad, de exploitanten hielden slecht toezicht, waren van slecht levensgedrag en faciliteerden mensenhandel. 90% van de vrouwen stonden gedwongen achter het raam. Het Zandpad en de Hardebollenstraat waren terecht gesloten alsdus de media. Dit was het beeld waar ik mee te maken kreeg toen ik vergunningsaanvragen voor zowel het Zandpad als de Hardebollenstraat indiende.

Om die beeldvorming enigzins te beïnvloeden realiseerde ik dat er volledige transparantie nodig was, dat hield vooral in uit de anonimiteit treden en mijn verhaal vertellen, mijn verhaal als sekswerker, maar ook mijn verhaal als vergunningsaanvrager. Deze dubbelrol bleek voor de media een interessante te zijn. Na het indienen van de aanvraag begon ik met een select groepje media waar ik al eens eerder contact mee had gehad. Dat waren RTV Utrecht, en de Utrechtse edities van NRC en AD. Met Enzo van het NRC had ik al sinds 2009 contact destijds altijd als Sabrina, nu werd ik geinterviewd als vergunningsaanvrager en dat merkte ik aan zijn manier van vraagstelling. Eigenlijk was het meer een verhoor. Na alle vragen beantwoord te hebben was Enzo overtuigd van mijn goede intenties, dit was eigenlijk de eerste journalist waar ik een goed contact mee bleef onderhouden. De journalisten van RTV Utrecht en het AD wisselden vaak, waardoor je minder contact onderhoud. Enzo kreeg daarom vaak de primeur als er nieuws te melden was. Hierdoor veranderde ook langzaam de beeldvorming bij Enzo. Binnen een paar maanden veranderde er heel veel. Van verguningsaanvraag zandpad, naar opzegging ligplaatsen waterschap, de wijziging van de APV, de presentatie van de tijdelijke locatie en het niet doorgaan van de tijdelijke locatie. De wijzigende regels betreft de hoogte van de huur. Enzo bleef volgen en er aandacht aan besteden.

Er kwam steeds meer media aandacht. De Volskrant, Trouw, Telegraaf, Stadsblad Utrecht, de Stad Utrecht begonnen ook het verhaal op te pikken. Later ook steeds meer tv. Hart van Nederland, EenVandaag, Nieuwsuur, Reporter. En radio. BNR nieuwsradio, Radio 1 op Straat, FunXradio. Sommige interviews gingen goed, andere interviews waren een ramp met als ultieme dieptepunt de uitzending van Pauw.

 

krantjes20media_71880ff9

Media kan je maken en breken. Geen enkel interview is makkelijk, je kan je niet voorbereiden, je weet de vragen van te voren niet, hooguit de insteek en die insteek kán plotseling veranderen. Van sommige interviews heb ik spijt dat ik ze gedaan heb, van andere interviews heb ik spijt dat ik ze niet gedaan heb. Zo is het eens voorgekomen dat ik werd gebeld voor een interview maar die weigerde en dan bleek later Renate van der Zee in die uitzending te zitten…en dan denk ik toch wel even fuck was ik toch maar wél gegaan.

Soms als discussies hoog oplopen wordt mij wel eens verweten mediageil te zijn. Het is dan wel zo dat ik regelmatig interviews doe, maar ik doe zeker niet alle interviews die ik aangeboden krijg. Ik selecteer de serieuze programma’s eruit, de rest weiger ik. Ik krijg veel verzoeken om de situatie in Utrecht komisch te brengen, ik verzeker ze elke keer opnieuw dat er helemaal niks te lachen valt om Utrecht. De situatie in Utrecht is wat mij betreft serieus ernstig en eerder om te huilen dan om te lachen. Het is dus zeker niet zo dat ik van media aandacht geniet.

Het is vooral noodzaak om mediadruk op de gemeente te houden. Zonder mediadruk en juridische druk zou de gemeente Utrecht geen klap uitvoeren in de vergunningsaanvraag van de Hardebolllenstraat. Media is dus noodzaak. Het is als sekswerker gewoon niet leuk om met media in contact te komen. Er zijn de vooroordelen, er is veel knip en plak werk. Je weet nooit hoe je verhaal er uit komt. Er is altijd een risico dat van mn goed bedoelde antwoorden een compleet ander verhaal gemaakt wordt.Je weet nooit hoe belachelijk de media mij of mijn collega’s zal maken, en ik weet nooit wat het interview met mn familie doet.

Alhoewel mn familie me altijd gesteund heeft in de vergunningsaanvraag en de daarbij horende media aandacht is het wel zwaar voor ze.  Vooral voor m’n nichtje HBO student, ze wil lerares worden maar wordt tijdens stages als ze voor de klas staat vaak uitgescholden voor hoer. Niet om haar zelf, maar omdat haar tante een hoer is, zal zij het ook wel zijn. Dat stigma werkt zo ver door dat het niet alleen mij raakt, maar juist mijn familie.

Dan is de beeldvorming van de media in Utrecht betreft het Zandpad en de Hardebollenstraat wel wat bijgedraaid, ik moet bekennen dat ik zelfs goed contact heb met vooral het AD en de Telegraaf, ze volgen me trouw. Bij de telegraaf stond 31 maart zelfs de champagne klaar  voor het geval dat de Hardebollenstraat vergund zou worden.

De landelijke media is een compleet ander verhaal. Zoals de afgelopen dagen de kranten weer vol stonden met opgeklopte cijfers om de klantcriminaliseringswet erdoor te krijgen. De journalisten nemen weer klakkeloos over, doen geen onderzoek,  denken niet na over de gevolgen van zo’n wet en vinden het weer een compleet logische zet. Net als bij de sluiting….dat doet me realiseren dat we wat betreft beeldvorming weer terug bij af zijn. Journalisten hebben de kennis niet, of willen de kennis niet kennen.

 

 

Vallen en opstaan

na de sluiting
Op 25 juli 2013 was het zover, het doek was gevallen voor het Zandpad en de Hardebollenstraat. Daar stonden we dan met 334 sekswerkers plots op straat. De vergunningen van alle exploitanten werden ingetrokken, maar aan de sekswerkers werd geen seconde gedacht. Er werd niet door de burgemeester en ambtenaren nagedacht wat de gevolgen voor sekswerkers zouden zijn. Er werd niet gedacht dat sekswerkers in verweer tegen de sluiting zouden komen want de gemeente deed het immers om de vrouwen te beschermen.
Beschermen…blijkbaar was mijn definitie van beschermen van totaal andere aard dan die van de gemeente Utrecht. De gemeente verstond onder beschermen namelijk het afnemen van een inkomen en een legale werkplek om vervolgens de sekswerkers aan hun lot over te laten. En daarvoor moesten we de gemeente blijkbaar dankbaar zijn.

Ik was de gemeente helemaal niet dankbaar! Sterker nog ik was woedend dat ik op zo’n manier werd behandeld.
Hoe kon het zo zijn dat je in een beschaafd land als Nederland waar sekswerk óók nog eens een legaal beroep is, je zomaar op straat kon worden gegooid? Waar zijn onze rechten?!
Ik begon me zelfs te schamen als Nederlandse tussen mn collega’s. Ze vroegen aan mij: Hoe kan dit gebeuren in Nederland? Ik had er geen antwoord op…ik kon het zelf ook niet geloven. Ik wist t gewoonweg niet. Wat ik wel wist is dat we in actie moesten komen, we moesten van ons laten horen. Dit mocht niet stilletjes in een doofpot verdwijnen dat sekswerkers in Nederland op deze manier behandeld worden. We moesten niet alleen gehoord worden, maar moesten ervoor zorgen dat dit nooit meer zou gebeuren. Een sluiting is te ingrijpend en de gevolgen voor de sekswerkers zijn veel te groot. Sluitingen moet in de toekomst voorkomen worden.

Breuk met de coöperatie
De gemeente riep op aan sekswerkers zelf een aanvraag te doen, dit was natuurlijk bedoeld voor de coöperatie. Ik heb kort deelgenomen aan de coöperatie, maar kwam snel tot de conclusie dat de coöperatie op niets zou uitlopen en besloot na een paar weken de coöperatie (Machas) te verlaten. De reden hiervoor was: De meerderheid van de machas wilden absoluut niet huren van de enig overgebleven raameigenaar (familie de Graaf). Ik zag huren van deze eigenaar als enige optie om het Zandpad weer op korte termijn te kunnen openen. De Machas waren bereid om op een locatie over ongeveer twee jaar in te zetten, voor mij was het absoluut geen optie om twee jaar te wachten op een nieuwe locatie. De Machas en ik stonden mijlenver uit elkaar. Een breuk was onvermijdelijk.

Nieuwe werkplek
Na de breuk met de Machas kon me volledig richten op sekswerk. Ik had een raam gevonden in Groningen. Groningen bood zowel voor als nadelen. Groningen was gezellig, de exploitanten waren vriendelijk. Maar ook nadelen en dan vooral de afstand Amsterdam -Groningen hakte erin. Dus ging ik lange weekenden draaien en overnachten op de kamer wat in 2013 nog was toegestaan in Groningen. De lange nachten, ver van huis drukte me met de neus op de feiten. Door de sluiting zou mijn leven nooit meer hetzelfde zijn. En nu had ik nog een werkplek gevonden. Vele van mn collega’s hadden niet eens een werkplek gevonden. Of schaarste op ramen óf een raam in een raambuurt die volledig uitgestorven was. Mede daardoor kon ik me niet neerleggen bij de sluiting. Wat zou het toch fijn voor alle sekswerkers zijn om weer op het Zandpad te kunnen werken.
Burgemeester Wolfsen bleef ook maar herhalen dat het Zandpad weer gewoon open zou gaan wanneer er een aanvraag zou worden ingediend die voldeed aan de vergunningseisen. Er moesten huurcontracten komen met de eigenaren van de boten van het Zandpad en de panden in de Hardebollenstraat, dan zou er zo weer vergund worden. En dat gaf hoop!

Wil en haar onvoorwaardelijke steun
Een paar dagen na de breuk met de Machas nam ik nog eens contact op met Wil Post. Wil voerde namens de Machas de onderhandelingen met familie de Graaf, dit was echter op niks uitgelopen omdat de Machas de huurcontracten hadden geweigerd. Ik zei tegen Wil dat ik t jammer vond nu ik geen onderdeel meer van de Machas was, ook geen steentje meer kon bijdragen om een heropening te bewerkstelligen. Het lastiger dan gedacht was om me bij de sluiting neer te leggen. Ik zei lachend: kon ik zelf maar die huurcontracten afsluiten. Wil nam dit uiterst serieus en zei: “het is niet makkelijk, maar ook niet onmogelijk. Ik zal je onvoorwaardelijk steunen” en stuurde het emailadres van Don de Graaf. Ik besloot er nog even over na te denken en ging verder met werken. Na een half uurtje dacht ik: ach Fuck it, een mailtje is zo gestuurd…kan t proberen…waarschijnlijk zal hij hem toch nooit beantwoorden….niet geschoten is altijd mis.
Ik stuurde een heel simpel mailtje, waar ik eigenlijk nooit antwoord op had verwacht. Ik schreef dat ik de Machas had verlaten en vroeg of het mogelijk was om zelfstandig de onderhandelingen verder te voeren. Twijfelend drukte ik op de verzenden knop.

Ik liet Wil weten dat ik de email had verstuurd, werkte mn make up bij en kroop weer achter mn raam in Groningen. Sjanste wat met potentiële klanten en ineens klonk daar het meldingssignaal van mn telefoon. Er was een email binnen gekomen. Ik kon het niet geloven…het was een email van Don de Graaf. Don de Graaf schreef dat het mogelijk was om in gesprek te gaan ten behoeve van de exploitatie van het Zandpad en de Hardebollenstraat. En stelde een aantal afspraakmogelijkheden voor. Drie dagen later voerde ik in een café in Bussum het eerste gesprek met Don de Graaf. Ik onderhandelde over de huurprijs, de voorwaarden, stelde vragen en vertelde over mijn visie voor het Zandpad. Het was mogelijk om 60 ramen op het Zandpad en 9 ramen op de Hardebollenstraat te huren. De andere ramen in bezit van familie de Graaf zou Marc Kramer de andere aanvrager gaan huren. Ik zei tegen de Graaf dat ik er nog even een nachtje over wou slapen.
Het was natuurlijk niet niks. Het was een kans maar tegelijkertijd een groot risico. Een vergunningsaanvraag betekent opoffering van je anonimiteit, wanneer het doel bereikt wordt is het de opoffering dubbel en dwars waard geweest. Bij falen en een definitieve weigering van de vergunning zou het inhouden dat mijn naam dermate “prostitutiebesmet” is geraakt en daarmee mn persoonlijke leven schade zal lijden. Back to normal is er nooit meer bij.

Natuurlijk nam ik weer contact met Wil op en vertelt over de mogelijkheden van het huren van het Zandpad en de Hardebollenstraat, maar ook mijn angsten bij het falen van de aanvraag. Wil zei dat er voor een aanvraag als deze lef nodig is en herhaalde dat ze me onvoorwaardelijk zou steunen . We wilden het onrecht bestrijden, het onrecht dat sekswerkers op straat konden komen te staan, terwijl zij sowieso niks fout hadden gedaan. De gemeente mocht niet zo makkelijk van ons afkomen. We moesten in ieder geval blijven vechten. Opgeven was gewoonweg geen optie.
Een aanvraag zou een grote gok zijn, maar wel een gok die genomen moest worden.

oprichten van een bedrijf
Met alleen huurcontacten kunnen afsluiten kun je natuurlijk geen aanvraag doen. Er moest eerst een bedrijf worden opgericht. Na de slechte ervaringen in de coöperatie besloot ik voor een BV te kiezen, maar dan wel een BV die handelt in het belang van haar huursters > de sekswerkers.
Een bedrijf oprichten begint met het kiezen van bedrijfsvorm en een bedrijfsnaam. Ik wou een toepasselijke naam. Ik kwam op Freya, de Germaanse godin van lust en seksualiteit.
Het was tijd geworden om de BV daadwerkelijk op te richten, daarvoor moet je naar de notaris. Bij de notaris werden de statuten, de aandelen en de oprichtingsakte opgemaakt en door mij ondertekend. Na goedkeuring van het handelsregister werd Freya exploitatie BV op 17 oktober een feit.

eisen vergunningsaanvraag
Ik had nu een bedrijf opgericht en had de mogelijkheid om 69 ramen te huren op het Zandpad en de Hardebollenstraat. Wil en ik maakten een afspraak bij het vergunningenloket. We vertelden de betreffende ambtenaar dat wij een akkoord hadden bereikt met familie de Graaf,  hierdoor konden wij 60 ramen huren op het Zandpad en 9 in de Hardebollenstraat. De gemeenteambenaar glimlachte en zei: “dit is goed nieuws, dit is precies wat we willen. We vonden het jammer dat het de Machas niet gelukt was, maar dit verandert alles! Ik ga na dit gesprek gelijk de burgemeester op de hoogte stellen!” De ambtenaar stelde me op de hoogte aan welke eisen de aanvraag moest voldoen. De aanvraag viel op moment nog onder de APV (Algemene plaatselijke Verordening) uit 2010, in oktober 2013 was er namelijk nog geen nieuwe APV. Waar de aanvraag aan moest voldoen: De aanvrager moest in het bezit zijn van huur of koopcontracten, de beheerders werkzaam voor de onderneming moesten van te voren gescreend worden door de gemeente. Een nieuwe eis was het bedrijfsplan, daar waren nog geen richtlijnen voor. Ik werd wel gewezen op een link van de gemeente Amsterdam, dit was een handreiking voor het schrijven van een bedrijfsplan. Bij de gemeente Utrecht  bestond zoiets nog niet want hier was nog niet eerder mee gewerkt. Ook de wet BIBOB zou voor het eerst worden ingezet. Burgemeester Wolfsen had in een eerder gesprek tijdens de demonstratie aangegeven dat een Bibob onderzoek voor sekswerkers helemaal niet nodig was, sekswerkers waren immers al geregistreerd. Ik had niks te verbergen dus maakte niet zo’n punt van de wet Bibob. Van het bedrijfsplan was ik op de hoogte, ik had in mijn Machas tijd vernomen dat het bedrijfsplan een eis kon gaan worden, daar schrok ik dus niet van.

Wat ik zorgwekkender vond is dat ik beheerders moest aannemen, en wel voordat er een vergunning zou komen. Iedereen die werkzaam is in de onderneming moet namelijk gescreend worden en op de vergunning staan. Daadwerkelijk personeel aannemen en contracten afsluiten terwijl het bedrijf nog niet actief was zag ik als een risico. Een betere optie was om een overeenkomst met de andere vergunningsaanvrager Marc Kramer, die een beveiligingsbedrijf runde aan te gaan. De bedoeling was dat Marc en ik allebei ramen zouden exploiteren aan zowel het Zandpad als in de Hardebollenstraat. Ook het kantoor zouden we beiden gezamenlijk huren. Het leek dan ook een goed idee om samen op te draaien voor de kosten van de beveiliging, om deze dan ook optimaal te kunnen regelen op zowel het Zandpad als de Hardebollenstraat. Nu de grootste zorg was weggenomen besloot ik de aanvraag door te zetten.

Uitbreiding team en het schrijven van het bedrijfsplan
Alleen is maar alleen. Natuurlijk was Wil daar om me te adviseren maar toch miste ik een tweede sekswerker in Freya. In de Machas had ik Nadejda leren kennen, een sterke, zelfstandige Bulgaarse vrouw, die weet wat ze wil. Ik kon haar voor de sluiting niet, maar was haar in de Machas erg gaan waarderen. Ik had de Machas verlaten en had daarmee de Machas gekwetst. Van de meeste Machas destijds kreeg ik boze berichtjes toen ik Freya lanceerde, maar van Nadejda niet. Nadejda belde me op om te vragen of ik zin had om een bakkie koffie met d’r te drinken. Ze vond dat ik een verstandig besluit genomen had. Tijdens de koffie vertelde ze dat ze geen geloof had in een nieuwe locatie en vroeg of ze zich bij mij kon voegen om samen de boten te openen. Toeval? Waarschijnlijk moest t zo zijn. Nadejda en ik vullen elkaar goed aan en vertrouw Nadejda voor 100%. Samen staan we sterk.

Het schrijven van het bedijfsplan was niet zo’n grote opgave. Het is geschreven door het oog van de sekswerker. Hoe kunnen wij als exploitant zorgen dat de sekswerker zo prettig mogelijk werkt? En hoe zorg je ervoor dat je niet te maken krijgt met slachtoffers van gedwongen prostitutie? Hoe kunnen wij als exploitant een steentje bijdragen aan betere rechten voor de sekswerker? Wij kwamen op een instapcursus, niet doorbetalen van de kamerhuur bij ziekte en vakantie, bij langdurige ziekte een beroep kunnen doen op een uitkering vanuit de BV, het BroodFonds. Wij vinden dat je pas goed kan handelen in het belang van de huursters – de sekswerkers, wanneer je weet wat er precies leeft. Daarom verdienen vaste huursters een stem bij Freya. Het motto van Freya is door sekswerkers voor sekswerkers.

 

20160327_010536

Tekenen van de huurcontracten en indienen van de vergunningsaanvraag
Op 6 november 2013 tekende ik bij de advocaat van familie de Graaf de huurcontracten voor 60 ramen op het Zandpad en 9 ramen in de Hardebollenstraat. Het was de bedoeling dat Marc Kramer ook zou komen om de contracten van de overige ramen van familie de Graaf te tekenen. Marc Kramer kwam niet opdagen, de reden hiervoor is mij nog steeds onbekend. Hierdoor kwamen er weer een aantal ramen vrij wat zonde was want  dat zou betekenen dat niet het hele Zandpad en niet de hele Hardebollenstraat open zou gaan.

Op 7 november 2013 diende ik de aanvraag voor 69 ramen in. De aanvraag bestond uit: Oprichtingsakte, statuten, aandelenregister, uittreksel handelsregister, huurcontracten, beheerdersformulieren, overeenkomst met beveiligingsbedrijf, het bedrijfsplan en een exploitatiebegroting. De gemeenteambtenaar controleerde de stapel papieren en stuurde het door naar de jurist die moest beoordelen of het bedrijfsplan en de aanvraag ontvankelijk of niet kunnen worden verklaard. Wanneer dit zou gebeuren zou ik daar een brief over ontvangen en dan zal ook het Bibob onderzoek in gang worden gezet

Ik vond het natuurlijk belangrijk dat alle ramen vergund zouden worden dus vertelde de gemeente dat er weer een aantal ramen vrij waren gekomen. Ik vroeg de gemeenteambtenaar hoe zij er tegenover zouden staan als Freya die ramen ook zou gaan huren. De ambtenaar antwoordde dat er geen maximum zat aan het aantal ramen per vergunning zolang het quotum van 162 maar niet werd overschreden. Wel werd er in het stadhuis gesproken over het tegengaan van monopolieposities maar dat was slechts politiek. Ik hoefde me daar geen zorgen over te maken. Bij een aanvraag bedrijven we geen politiek maar kijken we uitsluitend of de aanvraag aan de eisen en of regelgeving voldoet.

Na aanleiding van dit gesprek tekende ik op 12 november een addendum op de huurcontracten van 6 november. Dat hield in dat ik vanaf 12 november 98 ramen huurde op het Zandpad en 17 in de Hardebollenstraat. Ik voegde deze huurcontracten toe aan de lopende aanvraag. Korte tijd daarna werd de aanvraag ontvankelijk verklaard en in behandeling genomen.

Hoorzitting

Vandaag 25 februari 2016 diende de hoorzitting die gemeente Utrecht had ingelast om de bezwaren van de omwonenden van de Hardebollenstraat nog eens te horen. Na de bezwaren uit de buurt gehoord te hebben, mocht Freya deze bezwaren weerleggen.

Omdat de hoorzitting openbaar was voel ik me vrij om een aantal passages uit pleidooi van Freya hier te plaatsen.

IMG_20160226_000603

Collateral damage

Relevant is ook nergens uit de monitors Breedstraatbuurt van de afgelopen zes jaar blijkt dat er sprake is van enige relatie tussen de activiteiten van sekswerkers in de Hardebollenstraat en criminele activiteiten. De Hardebollenstraat is uitsluitend gesloten als gevolg van een beslissing betreffende het Zandpad, waar de Hardebollenstraat niets mee van doen had.

Verder is relevant dat al sedert 70 jaar sekswerkers actief zijn op de Hardebollenstraat en opvalt dat op de site van de stichting melding gemaakt wordt van een boek “De ideale Buurt”, geschiedenis van de Breedstraatbuurt; een beschrijving vanaf de Middeleeuwen tot 1988 waar nergens in negatieve termen over de sekswerkers, die toen al 45 jaar werkzaam waren in de Hardebollenstraat, gesproken wordt. Dat geeft aan dat opgepast moet worden om emotie voor feiten te laten prevaleren.

Normaal beroep

In de de zienswijze valt op dat nergens concreet aangegeven wordt in welke mate de in het bestemmingsplan toegelaten activiteit rechtens relevant inbreuk maakt op de leefbaarheid. Freya stelt vast dat er sprake is van een hetze-stemming  tegen de beoogde activiteit. Dat is het grootste probleem in deze kwestie. Iedereen vergeet dat het beroep van sekswerker juridisch al sedert 2000 een normaal legaal beroep is. Dit betekent dat Freya zich niet moet verbergen, vanwege een intolerante Umwelt, maar dat al die protesteerders zich misschien wel eens de vraag moeten stellen: zijn deze 300 sekswerkers niet enorm de dupe geworden van een groteske maatregel van de vorige burgemeester en hebben zij niet het recht om hun werk op een normale wijze uit te oefenen in een gebied waarin het bestemmingsplan zulk werk toestaat? Ik lees dat de PvdA-fractie de gemeente oproept de V&D-medewerkers die hun baan verloren zijn te ondersteunen. Toen de 300 sekswerkers bijna 3 jaar geleden van de ene dag op de andere dag hun baan verloren, werd die oproep niet gedaan. Toen werd er geroepen dat Freya zelf aan de slag moest.

Monitors

Gesuggereerd wordt dat de aanwezigheid van sekswerkers in de Hardebollenstraat voor sluiting de reden was voor de overlast uit de buurt

Freya citeert met genoegen uit de monitor Breedstraatbuurt. Die heeft de afgelopen zes jaar vanaf 2008 vier keer plaatsgevonden. Die evaluatie geeft een heel ander beeld. Evident blijkt dat van de 14 onderdelen van freqent ervaren overlast de raamprostitutie iedere keer onderaan de lijst staat. In 2008 wordt bijvoorbeeld geluidsoverlast met 83% gekwalificeerd en raamprostitutie met 17%. De aanwezigheid van het dak en thuislozen doet 57% en blijft (let wel) tot op heden ongeveer hetzelfde percentage houden, rondom de 55%. Ook cafés en restaurants scoren bijna het dubbele van raamprostitutie. De vraag dringt zich dan op: waarom worden die activiteiten niet gesloten? Is dat niet discriminatie? Meten met 2 maten?

Psychische overlast

Over de 17% (prostitutiegerelateerde klachten) is ook nog het volgende te zeggen. Niet onaannemelijk is dat dit percentage gerelativeerd moet worden, omdat een deel van de geenquêteerden, zoals de Hoge Raad dat noemt, last heeft van “psychische” overlast. Psychische overlast kan als volgt gedefinieerd worden: van psychische overlast aan de zijde van de omwonenden is sprake in het geval het gedrag van de sekswerker als storend wordt ondervonden, zonder dat valt vast te stellen dat dit het gevolg is van laakbare gedragingen van de sekswerker, maar van persoonlijke omstandigheden aan de zijde van de omwonenden. Of, zoals in een commentaar op een later arrest  van de Hoge Raad werd aangegeven: “Bij de vraag of burengerucht moet worden getolereerd gaat het met name over de vraag wat verstaan moet worden onder abnormaal gebruik: de daaraan verbonden hinder hoeft niet te worden geduld; die welke verbonden is aan een normaal gebruik van de zaak in kwestie wel”

Zo is het maar net!

Onaanvaardbare overlast

In de zienswijze wordt gesteld: “Wij zullen alle middelen inzetten om te zorgen dat onze buurt verlost blijft van de onaanvaardbare overlast die een magneet als raamprostitutie onhherroepelijk veroorzaakt” 

Als raamprostitutie, die onderaan de ladder van 14 onderdelen van overlast in de buurt staat, al zo gekwalificeerd wordt, dan staat de buurt nog grote veranderingen te wachten. Immers drugsgebruik doet ook na vertrek van de raamprostitutie 64%. Jongeren op straat (59%) weg ermee!, verkeersoverlast? (56%) oprotten! Terassen? (12%) Ben je helemaal gek geworden? Weg ermee!! Sluiten! Alles Sluiten!! Iedereen lacht, wat een absurd idee, maar Freya is de dupe vanwege selectieve intolerantie want daar zit het probleem. Het gaat niet om de leefbaarheid van de buurt, maar om de intolerantie.

Overlast na sluiting gestegen

Uit al die cijfers over overlast  na sluiting (2014) blijkt dat de sluiting van de ramen in juli 2013 het klimaat slechts marginaal heeft veranderd. De rommel op straat is zelfs met 7% gestegen. Mensen die uitgaan veroorzaken zelfs meer overlast dan in 2011. Verkeersoverlast is gestegen met 9% en de dak en thuislozen met 10%, terwijjl 1% stijging inzake overlast cafés, restaurants en snackbars.

Dempende invloed

Je zou zelfs de stelling aandurven dat de aanwezigheid van sekswerkers een dempende invloed had op de overlast.Wat dat betreft is er zeer goed nieuws als de Hardebollenstraat weer opengaat

Njet, njet, njet

Daarbij komt dat Freya al 2,5 jaar investeert in contacten en netwerken met de politie, de gezondheidszorg (HAP) en ook voortdurend contact heeft gezocht met de indieners van de zienswijze. Op alle mogelijke wijzen heeft Freya geprobeerd om met de stichting afspraken te maken. De stichting nam alleen maar een onleefbaar standpunt in van “njet, njet njet!” Iemand die zich zo opstelt, roept al snel het imago op van het absolute gelijk. Het wordt dan een geloofswaarde en daar voelt moeilijk mee te communiceren.

Interessant is het argument met verwijzing naar ondernemers. Ook hier redeneert de stichting selectief. Een legaal beroep als sekswerker mag niet in verband met een kinderdagverblijf, maar een coffeeshop met gedoogstatus is geen enkel proleem. De stichting wil een Breedstratbuurt die een volwaardig deel van de historische binnenstad wordt. De stichting wordt op haar wenken bediend. Sekswerkers waren vanaf de Romeinse tijd verbonden met Utrecht. De vlag moet uit dat de sekswerkers de draad weer opppakken.

Leefbaarheid

In een stad als Utrecht is diversiteit uitgangspunt. Wil je het in de stad uithouden dan zul je tolerant moeten, want alleen met een brede instelling ga je niet iedere dag zuur door het leven. Ieder  heeft recht op zijn eigen mening , maar leefbaarheid in de zin van de APV is niet afhankelijk van ja of nee stemmers. Het zijn geen verkiezingen, maar een kwaliteitscriterium waar kwalitatieve argumenten aangedragen moeten worden voor de bepaling of al dan niet de leefbaarheid onaanvaardbaar wordt. Zou de stichting wel in overleg zijn gegaan met Freya, dan zou de stichting begrepen hebben dat zowel Freya als degene die zegt de stichting  te vertegenwoordigen feitelijk hetzelfde belang hebben, namelijk een leefbare buurt.

Daarnaast heeft de Gemeente enorme wettelijke instrumenten om bij overlast in te grijpen, zeker gezien de geschiedenis is de Gemeente schatplichtig en verdient Freya een eerlijke kans.

De gemeente gaf na de hoorzitting aan voor 1 april een definitief besluit te nemen of de raamprostitutie terugkeert in de Hardebollenstraat.

Een paar fragmenten zijn door de buurtbewoners gefilmd, het filmpje daarvan is hier te bekijken fragment hoorzitting

Keuze voor sekswerk

Mensen zeggen vaak dat sekswerk onmogelijk een keuze kan zijn. Het tegendeel is waar. Sekswerk is voor mij juist een hele bewuste keuze geweest. Toen ik student in Den  Haag was begon prostitutie mn interesse te trekken. Ik weet niet precies wat mij daar nou bracht, maar ik had eens een kijkje genomen in de Geleenstraat. Ik zag daar mooie vrouwen die stonden te dansen achter het raam in de schemering van het rode licht. Een vrouw wenkte me en zei: die blik in je ogen ken ik, jij wilt ook werken hè meid? Laten we eens een babbeltje maken voordat je in een zwart gat springt.

Ze vertelde over wat sekswerk inhield, de voor en de nadelen, het stigma waarmee ze te maken had. Ze werkte alleen ’s winters want zomers durfde ze het niet aan met al die strandtoeristen. Voordat je het weet loopt je vader er zei ze. Ik dacht eerst dat ze een grapje maakte over je vader tegenkomen maar ze was bloedserieus. Het is een zwaar beroep met dat verdomde stigma vervolgde ze. Je kan dan wel alles kopen wat je hartje begeert maar bedenk vooraf goed of je ook bereid bent dingen op te geven. Zodra mensen er lucht van krijgen dat je een hoer bent, verlies je je vrienden…en als je pech hebt ook je familie. Ze eindigde met: Doe het niet meid, loop weg en maak je studie af. Ondanks dat dit niet het gesprek was waar ik gehoopt had bedankte ik haar voor het gesprek en liep weg zoals ze zei. Toch bleef de prostitutie me trekken, ik bleef erover nadenken…het ging niet meer uit mijn gedachten.

Ik probeerde de door haar voorgespiegelde voor en nadelen tegen elkaar af te wegen en kwam na twee weken tot de conclusie dat er meer voordelen voor mij aan sekswerk zouden zitten dan nadelen, ik besloot er nog langer over na te denken. Uiteindelijk heb ik na 3 weken  na een strandwandeling over het strand uiteindelijk onder de pier in Scheveningen de knoop doorgehakt. Ik ga het voor 3 dagen proberen, niemand die daarachter komt, het is maar 3 dagen…

 

IMG_3725

 

Ik besloot te gaan werken maar wou er dan wel hoerig uitzien, dus blondeerde ik mijn haar, kocht een lingeriesetje compleet met jarretels en kousen, zwarte laarzen met hakken en een pakje condooms. Ik nam de trein naar Amsterdam op weg naar de wallen. Boven de ramen hingen toen bordjes met een mobiel telefoonnummer erop, dat was het telefoonnummer van de exploitant. Ik belde een telefoonnummer dat ik in de Stoofsteeg boven een raam zag hangen, gelukkig had deze exploitant toevallig een kamer vrij. De vorige huurster had net haar kamer opgezegd. Een kwestie van geluk, de Wallen was toen nog erg druk en waren er nauwelijks vrije kamers. In de steeg kon je niet lopen…je werd gelopen…je moest wel met de meute mee…zo druk was het.

De eerste klant…wat was ik nerveus, de klant had meteen door dat ik nieuw in het vak moest zijn. Hij stelde me gerust. We gingen aan het werk en de klant vertrok weer na 15 minuten. Het enige wat ik dacht was: Heb ik me hier nou zo druk over gemaakt? Moest ik hier nou zo lang over nadenken? Waarom maken mensen zich hier zo druk om? Aan sekswerk is echt helemaal niks verkeerds aan. Sekswerk beviel en ik stopte niet na 3 dagen, ook niet na een maand, niet na een jaar. Sekswerk was mijn leven(stijl) geworden, aan stoppen dacht ik niet meer.

De kamer die ik kon huren lag in een pand met 3 ramen. Er werkte nog een Nederlands meisje die een paar jaar ouder dan mij was, en een Belgische vrouw die al 13 jaar werkte en me uiteindelijk de kneepjes van het vak heeft geleerd. Leren pezen noemden we dat. Pezen een woord wat je tegenwoordig nauwelijks nog hoort, maar in de tijd dat ik begon draaide alles om het kunnen pezen. Kon je niet pezen, was je geen zakenvrouw. We noemden elkaar geen hoeren, maar we waren zakenvrouwen. We waren toen minder elkaars concurrenten, er was eenheid. Voor bezoekers kon dit vervelend uitpakken, ruzie met 1 sekswerker , was ruzie met alle sekswerkers uit de steeg. Werd er een foto gemaakt van een 1 sekswerker, dan stond de hele steeg buiten om het fotorolletje uit de camera te verwijderen. Het fotorolletje verdween dan in de put of in de gracht. Na werktijd trokken sekswerkers veel met elkaar op, niet alleen de sekswerkers trouwens…de hele wallen trok met elkaar op, we waren tenslotte allemaal hetzelfde. De wallen was toen een klein dorpje binnen in Amsterdam. Later veranderde dit, er kwamen meer buitenlandse vrouwen en de wallen werd steeds meer ieder voor zich.

 

 

 

De Demonstratie

 

Op 9 juli 2013 organiseerden de vrouwen van het Zandpad een demonstratie. We wilden onze stem laten horen. Wij waren geen slachtoffers van vrouwenhandel. Het voornemen tot sluiting van de laatste 115 ramen mocht niet doorgaan. (98 ramen op het Zandpad en 17 op de Hardebollenstraat) We maakten zoveel mogelijk lawaai om de burgemeester naar buiten te lokken. Schermafbeelding-2013-07-10-om-10.53.51

We vroegen om de burgemeester, maar we kregen Bouchra Dibi, PvdA. Ze probeerde ons te kalmeren, er was nog geen definitief besluit genomen verkondigde ze. Alles was nog mogelijk. Natuurlijk namen de sekswerkers hier geen genoegen mee. Het protest ging door. We eisten dat de burgemeester naar buiten kwam. Uiteindelijk kwam burgemeester Wolfsen heel even naar buiten om de handtekeningen in ontvangst te nemen. We vroegen de burgemeester om zijn voornemen nog eens goed te overwegen. Een sluiting zou ernstige gevolgen voor alle sekswerkers betekenen. De burgemeester beloofde dit mee te nemen in zijn besluit, maar deed daar uiteindelijk niks mee.

De rechter steunde in het kort geding dat Wegra had aangespannen het besluit van de gemeente. 25 juli 2013 werden alle 162 ramen gesloten. 334 sekswerkers hadden sinds die dag geen legale werkplek meer, dat vroeg om een nieuwe demonstratie

Schermafbeelding-2013-07-10-om-10.51.381

Deze werd minder druk bezocht, wat logisch was. De zoektocht naar een nieuwe werkplek werd belangrijk. Er is een schaarste in ramen, de afgelopen jaren waren er in andere steden ook veel sluitingen geweest. En er waren exploitanten in andere steden die meiden die op het Zandpad hadden gewerkt bij voorbaat weigerden om zelf geen problemen te krijgen.

Deze demonstratie was vooral gevolg van de uitspraak van de rechter een dag eerder. Onze werkplekken werden gesloten maar niemand leek de gevolgen daarvan in te zien. Dus ik kondigde aan om dan maar voor het stadhuis te gaan werken om onze nood kracht bij te zetten. We moesten duidelijk  maken bij de gemeenteraad en de burgemeester dat een sluiting geen oplossing was. De aankondiging had veel media aandacht getrokken, wat de burgemeester dwong om met ons in gesprek te gaan. Vier sekswerkers mochten bij de burgemeester komen waaronder ik zelf.

De burgemeester vertelde ons dat hij niet anders kon dan sluiten. Er lag al een nieuwe aanvraag van een beveiligingsbedrijf en als we ons zouden verenigen of zelf een BV zouden oprichten, de boten van Wegra zouden huren (de andere boten waren al verhuurd aan het beveiligingsbedrijf) konden we zelf een vergunningsaanvraag doen. We waren door de registratie al bekend bij de gemeente, dus de aanvraag zou slechts een formaliteit zijn. Over maximaal 3 maanden is het Zandpad gewoon weer open en als je tegen problemen aanloopt, meldt het mij, ik regel het! Dit waren de woorden van de burgemeester en de enige kans die ons geboden werd…zelf een aanvraag doen. Waarschijnlijk in de hoop dat we die stap niet durfden te nemen. Sekswerkers worden vaak onderschat. Aan lef ontbrak het ons destijds in ieder geval niet.

De Sluiting

Het Zandpad onderging nog een hele renovatie. Na het uitbaggeren van de Vecht besloten de exploitanten de kamers te renoveren. Ongeveer 50% van de kamers waren klaar. Ondertussen werd door de gemeente Utrecht in april 2013 de eerste fase van de totale sluiting ingezet. Niemand had dit zien aankomen. Ik werd gebeld door de NRC die ik wel eens vaker had gesproken tijdens de invoering van de registratieplicht . Het was op een vrijdag de meiden kregen een simpel briefje met de inhoud dat woensdag hun laatste werkdag zou zijn. Per donderdag 18 april 2013 zouden zij niet meer kunnen beschikken over werkruimten, omdat deze gesloten werden. Dat was het wat betreft de informatievoorziening voor de meiden.

Het Zandpad was een klap uitgedeeld, er ontstonden roddels…zou het hele zandpad dichtgaan? Er was twijfel. De ramen die dicht moesten lagen verspreid over het Zandpad en gaf gelijk een triest beeld. De klanten bleven vragen: Wanneer gaan die ramen weer open? Ik antwoordde: op z’n vroegst over een half jaar als ze ooit al weer opengaan.

De ramen gingen niet open, er gingen twee weken later zelfs meer ramen dicht. Weer werd ik gebeld op een vrijdag door de media. Wat ik van de nieuwe sluitingen vond, per 2 mei werden er opnieuw 24 ramen gesloten. In totaal 47 ramen gesloten in nog geen 3 weken waardoor er 94 vrouwen op straat kwamen te staan. Ondanks dat ikzelf toen nog niet getroffen was door de sluiting vond ik het wel nodig om in actie te komen. Ik startte samen met een collega (die wel door de sluiting van 2 mei getroffen werd) een handtekeningenactie en ik nam contact op met de mediacontacten die ik eerder had opgedaan. De burgemeester reageerde nauwelijks en adviseerde de sekswerkers om een kamer bij Wegra te huren. “Op Wegra viel niks aan te merken want Wegra was een uitstekende exploitant.” aldus burgemeester Wolfsen in mei 2013.

Slechts een paar van die 94 vrouwen konden bij Wegra terecht, anderen verhuisden naar andere raambuurten. 47 van de 145 ramen waren gesloten. Het was niet leuk meer op het Zandpad, de bordjes gesloten op de ramen was een vreselijk aanzicht voor zowel de sekswerkers als de klanten. We wisten dat het aftellen was begonnen. Het was nog een kwestie van tijd voordat ze ook Wegra zouden sluiten. Op 25 juni 2013 werd een brief uitgedeeld met het voornemen tot sluiting op 25 juli 2013. Dit keer werd er meer tijd gegeven, een maand in plaats van een week.

In die maand deden we wat we konden, opnieuw een handtekeningenactie, een demonstratie, we smeekten de gemeente niet tot sluiting over te gaan. Wegra spande een kort geding aan die op 24 juli 2013 diende.

Tijdens het kort geding waar een aantal sekswerkers bij waren waaronder ikzelf werd duidelijk dat het vooral ging om een opeenstapeling van oude zaken die zich op het Zandpad hadden afgespeeld (van 1998 tot 2013) tot de sluiting van het Zandpad en de Hardebollenstraat zou gaan leiden. De rechter oordeelde dat in de APV stond dat bij een vermoeden van faciliteren aan vrouwenhandel de vergunning mocht worden ingetrokken, omdat dat vermoeden bestond na aanleiding van zaken van 1998 tot 2013 was de vergunning terecht ingetrokken en mochten het Zandpad en de Hardebollenstraat gesloten worden.

image

Om me heen hoorde ik de paniek, al mn collega’s barsten in tranen uit, de politie kwam de zaal binnen, op de gang stond de media. Ik bleef rustig, realiserend dat mijn leven nooit meer hetzelfde zou zijn als de afgelopen jaren op het zandpad. Ik was niet verdrietig, maar ik was woedend. De gemeente had ons in 3 maanden tijd verslagen. Het Zandpad en de Hardebollenstraat van de kaart geveegd, alsof 334 sekswerkers er niet toe deden.

Het enige wat ik dacht was: Maar dit pik ik niet, ik pik het gewoon niet. We zullen terugslaan. RTV Utrecht stond buiten bij de Rechtbank natuurlijk wilden ze een reactie. interview RTVUtrecht bij rechtbank

Na de interviews had ik nog een half uur om mn kamer leeg te halen en de deur van mn kamer aan het Zandpad definitief te sluiten